สวัสดีค่ะ วันนี้ปราศัยยาวนิด... ขออภัยล่วงหน้าด้วย เมื่อวานคุยกับพี่แมวเบอซารี่ พี่แกถามว่า "ทำไมชอบวาดการ์ตูนเครียดนัก เก็บกดเหรอ" "แหงะ" ฉันยอมรับว่า ประสบการณ์ก็มี ส่วนสำคัญอย่างมากในการ คิดเนื้อเรื่องให้ตัวละคร มีเรื่องราวหลากหลาย ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน ถึงมันจะไม่มากมาย แต่มันก็น่าจดจำเหลือเกิน ฉันอยากเล่า อยากแบ่งปันประสบการณ์เหล่านั้น ว่ากันตามหน้าที่นักสื่อสาร ฉันคือผู้ถ่ายทอดความคิด ฉันชอบเอาสิ่งในชีวิตประจำวัน สิ่งที่คนอื่นชินชามาใส่ในการ์ตูน.. โลกเรามีอีกมุมหนึ่งเสมอ แม้สิ่งนั้นจะเรียบง่ายเพียงใด ฉันคิดว่ามันคงจะดีนะที่จะให้ผู้รับ ได้อะไรมากกว่ามุกตลกขำๆ จากการ์ตูนของฉัน ถึงคุณๆจะบอกว่าซีเรียสทำไม ไม่ใช่งานอะไรใหญ่โต แต่มันถือเป็นก้าวแรกของฉัน ฉันพูดไม่เก่ง เรียบเรียง คำพูดก็ไม่เก่ง (ฉันถึงได้เกลียดการ ใส่คำพูดเหลือเกิน) ฉันใส่ทุกๆสิ่งที่ฉันได้พบเห็น ลงในตัวละครต่างๆ ผ่านลักษณะนิสัย การกระทำ คำพูด ทุกอย่าง และฉันจะกำหนดขอบเขต ของตัวละครอย่างชัดเจน ฉันวางโครงเรื่องทั้งหมดไว้ ทุกครั้งที่เขียนเรื่อง.. ฉันรักตัวละครของฉัน ฉันอยากให้พวกเขาทำหน้าที่ ของตัวเองให้ดีที่สุด จึงไม่อยากใส่อะไรให้ไขว้เขวไป จากเรื่องที่วางไว้ พวกเขาเป็นเหมือนดาราใหญ่ที่ กำลังตั้งหน้าตั้งตาแสดงบทบาทของตน ฉันกลัวว่าถ้าทำอะไร เอาแต่สนุกเฉพาะหน้า จะเป็นการไม่ให้เกียรติตัวละครของฉัน และอาจทำให้ความพยายาม ทั้งหมดที่ผ่านมา ของพวกเขาสูญเปล่า... สรุปรวมๆแล้วแปลว่าฉันเก็บกด ใช่ไหมเนี่ย - -" คุณคิดว่าอย่างไรคะ |
ไม่รุ้เหมือนกัน ดูไม่เป็น เพียงแต่ว่า
เคยเห็นงานของคนที่เก็บกด มันไม่ได้เหมือนงานของพี่เล้ง ในแง่สิ่งที่จะสื่อ
อื่ม...คิดว่างั้น
#1 By Nyotaro on 2006-10-12 23:57